Na lang wachten, en veel, heel veel gebel en heen en weer gereis tussen Gitarama en Kigali is de container er nu dan. Eindelijk!!!!!

De hele vrijdag hing het bericht in de lucht. Hij komt….hij komt. Kijk, hier in Rwanda vieren ze dan misschien niet Sinterklaas, maar zo voelden wij ons wel: als kleine kinderen die op een kado staan te wachten. De hele dag kregen we bericht: ja, hij is onderweg, ja, hij is al halverwege. Nou, als hij om …uur uit Kigali vertrokken is, dan kan hij nu……. Nee, de truck met de container gaat niet sneller dan 10 km per uur, over de bochtige wegen met z’n pittige helllingen. Vanaf een uurtje of twee wisten we het heel zeker: hij kan elk moment om de bocht verschijnen.

Vanaf vier uur hield de meerderheid van de groep het niet meer: de schaven, zagen en beitels aan de kant, de camera in aanslag en op en strategisch punt van de weg staan. Net toen wij als leiding besloten hadden dat we de uitgestelde vergadering van 17.00 naar 18.00 dan toch maar moesten beginnen, was hij er.

En om container van zo’n slordige 8 ton op z’n plek te krijgen heeft heel wat voeten in de losse aarde. Container eraf en andersom op de truck:  een dwarslader kan alleen maar een kant uit laden en lossen. Nadat hij zo ongeveer was gekanteld vanwege de schuine grond, werd er driftig met de hand geegaliseerd. Onder grote belangstelling en onder het schijnsel van de halve maan, werd hij uiteindeljk op een mooi plekje geplaatst. Oeps. Hoera!!!

De bisschop opende onder luid gejuich de deuren en: inderdaad, het was Sinterklaas. De jongens zagen direct vanalles wat ze er in hadden gestopt en gingen driftig op zoek naar voor hun belangrijke machines of gereedschappen. Wel eens vier/vijf boys gezien die half over de kop in een container hangen??

Tijdens de vergadering werd besloten dat de plek nu van de container, vlakbij de werkplaatsen van hout en metaal, ook de uiteindelijke plaats is. Daar komt dan ook het klaslokaaltje met z’n tien computers. We moesten een slordige duit extra betalen voor het uiteindelijk los krijgen en vervoeren van dat ding. Niet begroot…..Maar vanwege het feit dat we hem niet naar Kabuga brengen, verdienen we toch wat hiervan terug.

Het is nu kwart over zes op de zaterdagochtend. De jongens zijn samen met Jan aan het uitpakken en de spullen in de werkplaats zetten. Als dit bericht op de site is, ga ik er achteraan. Kijken of er nog een kado over is om uit te pakken.

Geert